EEN DAIEI CO. LTD. PRODUCTIE
VECHT, ZATOICHI, VECHT
Productie: TOMIO TAKAMORI, SADAO ZAIZEN
Origineel verhaal: KAN SHIMOZAWA Scenario: SEIJI HOSHIKAWA
TETSURO YOSH I DA MASAATSU MATSU M U RA
Camera: CHIKASHI MAKIURA
Vormgeving: AKIRA NAITO
Muziek: AKIRA IFUKUBE
Bewerking: KANJI SUGANUMA
In de hoofdrol:
SHINTARO KATSU
HIZURU TAKACHIHO NOBUO KANEKO
YOSHI KATO TATSUYA ISHIGURO
JUTARO HOJO, KOJI FUJIYAMA TORANOSUKE TENNOJI
IKUKO MORI, NOBU KAWAGUCHI TERUKO OOMI
Regie: KENJI MISUMI
Pelgrimstocht van de blinden.
Is hier een man genaamd Ichi?
U zoekt naar een blinde man genaamd Ichi?
Hé, Ichi!
Jij bent hem niet.
Mijn naam is Matsu no Ichi, meneer.
Excuseer me, meneer.
Mijn naam is Sugi no Ichi.
Ik ben Yo no Ichi.
Ik ben He no Ichi.
We heten allemaal Ichi, meneer.
Stilte!
Stop daar mee!
We zoeken een masseur. Ga daar in de rij staan.
Schiet op!
Geen reden om zo ruw te zijn.
Laat me je gezicht zien.
Jij daar. Kijk me aan!
Hij is hier niet.
Verdomme! Waar is hij, verdomme, gebleven?
Hij is blind. Hij kan niet ver gekomen zijn.
Dank jullie allemaal, voor jullie goede hulp.
Ik ben zeer vereerd. Jullie hebben mijn huid gered.
Wij blinden moeten elkaar voorthelpen.
Het was leuk een spelletje te spelen met die ziende mannen.
Ja, dat heeft onze dag zeker geslaagd gemaakt.
Het was de grootste lol, die we de laatste tijd gehad hebben.
Nou, ik denk, dat ik maar op pad ga.
Ziende mensen kunnen erg wreed zijn tegen blinden
dus wees, alsjeblieft, voorzichtig.
Dank jullie.
Misschien ontmoeten we elkaar, ooit nog eens weer.
Tot ziens.
Alsjeblieft, wees voorzichtig.
Laat die ziende schurken je niet wat aan doen.
Hallo, meneer.
Hebben die benen wat rust nodig?
Nee, dank je.
We zijn op onze terugweg, zonder lading. Spring er in!
Nee, bedankt.
We matsen u: 30 Mon. Dat is de helft.
De helft?
Normaal zouden we u niet zo'n mooie prijs kunnen geven
maar omdat u blind bent... - Ja, het is een koopje.
Nou, misschien doe ik het maar.
Bij nader inzien, nee. - Waarom niet?
Ik kan niet zien, maar heb wel hele goede benen.
Dan maken we er 20 Mon van.
Twintig Mon, is bijna voor niets. Kom op. Stap in.
Vijftien Mon.
Hé! Daar is Zatoichi!
Oké! We nemen een sluiproute, om voor hem te komen.
Alles in orde, mevrouw? Wat is er aan de hand?
Ik heb plotseling kramp.
Kramp? - Kijk uit.
Dit klinkt niet goed.
Dank u.
Excuseer me, mevrouw. Alstublieft, neem mijn draagstoel.
Dat kan ik niet aannemen.
U zou het zelfde doen voor iemand anders in nood.
Alstublieft, neem mijn draagstoel.
We hebben hem!
De smeerlap is eindelijk dood.
Hé, daar is de kerel, die we vervoerden!
We zijn aangevallen!
Daar, meneer.
Bent u oké, mevrouw?
Bent u...
U moet het dorpshoofd zijn. Vlug. Vlug.
Ik ben bang, dat dit allemaal mijn schuld was.
Ik heb geen idee, wie die dame was... de moeder van dat kind.
Is hier iemand, die haar kent?
Volgens deze reisdocumenten,
was de vermoorde vrouw op weg naar huis, naar haar echtgenoot,
die in het dorp Miyagi woont, in de provincie Ina.
Het dorp Miyagi?
Haar man was blijkbaar een zijderups cocon handelaar
genaamd Unosuke.
Dus hij was een hard werkend man.
Er is ook een schuldbekentenis hier, die suggereert
dat deze Unosuke zonder geld kwam te zitten, tijdens de reis.
Hij liet zijn vrouw als onderpand achter, voor een lening van vijf ryo.
Vijf ryo?
Dan heeft zijn vrouw moeten werken,
om de schuld af te betalen en haar vrijheid te verdienen.
Mag ik vragen, hoe ver het is, naar dat dorp Miyagi?
Misschien 60 of 65 mijl. - Nee, het is verder, dan dat.
Denkt u er aan, om het kind naar de vader te brengen?
Ik wil deze man, genaamd Unosuke, persoonlijk ontmoeten
en hem zeggen, hoe zeer het me spijt.
Tsuchihei en Umasuke, het spijt me, jullie hiermee op te zadelen
maar ik wil, dat jullie deze man begeleiden naar Miyagi.
Maar, meneer... - Begrepen?
Zo'n lieve baby. Laten we je luier verschonen.
Lieve baby.
Dat is een lieve baby.
Ik ga je nu, naar je vader brengen.
Je hoeft je nergens zorgen om te maken.
Het spijt me...
Volgens mij is het een jongen.
Hij lijkt goed gezond te zijn.
Alstublieft, neem deze haarlok, van de overledene, met u mee.
Zullen we hem nu pakken? - Nee, niet hier.
Hij is nog op z'n hoede. Hij verwacht ons.
Maar hij is daar nu. - We zullen hem niet verliezen.
Hij heeft nu een baby bij zich. Hij laat z'n waakzaamheid wel vallen.
Als de tijd rijp is, geef ik het teken.
Mijn schouders zijn echt pijnlijk.
Umasuke! Kijk!
Ik tel er vijf.
Jullie moeten degene zijn, die de moeder van dat arme kind vermoord hebben.
Vergeet haar.
Het enige wat wij willen, is dat hoofd van jouw schouders verwijderen.
We willen je dood, of het zal een vlek op onze naam zijn.
Het gaat om geld, neem ik aan.
Iemand heeft jullie betaald, om me te vermoorden.
En jullie hebben het geld al.
Dat doen we voor de kost.
Dus het heeft niet veel zin, om jullie te ontlopen, neem ik aan?
Maar er is één probleem.
Ik moet de baby afleveren in de armen van z'n vader, in Miyagi.
Kunnen we wachten met onze confrontatie, tot daarna?
Nou?
Als ik de baby afgeleverd heb
zal ik het ten allen tijde tegen jullie opnemen.
Als jullie het eens zijn met mijn voorstel
zouden jullie me dan misschien door willen laten?
Noemen jullie jezelf mensen?
Zolang je, je eigen zakken maar kunt vullen, maakt het jullie niet uit.
Zelfs niet een onschuldig kind.
Dat klopt, Ichi.
Anderen interesseren ons niets.
Dat is de code waarbij we leven.
En daarom heeft de Monju clan
nog nooit gefaald, om iemand te doden, die ze op het oog hadden.
Wees gerust. Binnenkort zullen we jou ook ten ruste brengen.
Onthou dat.
Meester Tsuchihei?
Meester Umasuke?
Uw medereizigers maakten dat ze wegkwamen, zojuist.
Het moet moeilijk zijn, met zo'n kleine te reizen.
Bent u misschien op weg, naar de Zenkoji Tempel?
Het is zo'n schatje.
♪ Wat is er aan de hand, kind? ♪
♪ Waarom huil je zo? ♪
♪ Heeft moeder's borst geen melk meer? ♪
♪ Of is ze heen gegaan? ♪
♪ Op de heuvel, boven je, ♪
♪ loopt een kreupele voorbij. ♪
♪ Zijn hoed komt in zicht ♪
♪ en is dan weer uit zicht. ♪
Hé, daar, Waheiji.
Hangoro?
Ik had nooit verwacht, jou hier tegen te komen.
Wat ben je van plan?
Wacht eens even.
Je moet me zeggen, als je plassen wilt.
Even geduld.
Ik geef je een frisse luier. Je voelt je in een tel beter.
Kijk eens aan. Dat is het.
Hij stopte met huilen...
Baby's weten wat ze willen.
Is het zo beter?
Het is niet om te lachen. - Ik neem aan van niet.
Maar weet je,
ik heb ook overwogen, om een prijs op Zatoichi's hoofd te zetten
maar als hij het jullie al moeilijk maakt
kan ik beter geen slapende honden wakker maken.
Helemaal niet. Zatoichi is een man, net zoals de rest van ons.
Geen twijfel over.
Als een gerespecteerde Baas zich door een zielige blinde man laat intimideren
kan het zijn reputatie behoorlijk beschadigen.
Is dat niet zo, Hangoro?
Jij bent een slimme, Waheiji.
Waarom zeg je het niet gewoon?
Zeg wat?
Je vraagt om onze hulp, toch?
Je hebt het geraden.
We kunnen het losgeld verdelen. Elk de helft.
Vergeet dat maar.
Wat me overhaalde, was dat stuk over de serieuze beschadiging
die het de reputatie van een Baas aan kon doen
als Zatoichi maar rond kan blijven wandelen.
Dus, je helpt ons? - Reken maar.
Waar vind ik een beter souvenir, van deze trip naar Minobu?
Dat is geregeld, dan.
Laten we direct gaan.
Geen zin, om iets goeds uit te stellen.
Hé, ouwe man. Geef me de rekening.
Nee, Hangoro. Dat kan ik je niet laten doen.
Excuseer me.
Is er hier ergens een vogelverschrikker?
Een vogelverschrikker? - Ja.
Ja, die is er.
Ja? Geweldig. Ik heb geluk.
Het spijt me,
maar kunt u me misschien naar die vogelverschrikker brengen?
Ik ben blind, ziet u?
Zou u zo vriendelijk willen zijn?
Loop gewoon rechtdoor, dan komt u er.
Ze had gelijk.
Dank u zeer, mejuffrouw.
Daar zijn we. Ik weet, dat je er op gewacht hebt.
Ik verschoon zo je luier.
Ja, je hebt zeker geplast, of niet?
Geef me even.
We hebben nu alle luiers, die we nodig zijn.
Ik moet ze alleen even klaarmaken.
Zie je de mooie luiers?
Nu zul je, je veel beter voelen.
Jullie kunnen me in elk geval de kans geven, de luier te verschonen.
Denk je niet?
En toen waren er nog vier?
Alles gaat nu goed komen.
Ik heb alle boze mannen afgeschrikt.
Laten we op weg gaan.
Iedereen klaar? Daar gaan we.
Iedereen inzetten.
Hé, meneer. Gaat u nog inzetten?
Ik bespreek het nog met de kleine.
Wat zal het zijn? Oneven of even?
Even.
Niet meer zetten!
Twee en twee, even.
Nu kan ik je wat zachtere luiers kopen, kleine.
Daar gaan we weer.
Inzetten.
Ik blijf bij even.
Niet meer inzetten. - Wat hebben we?
Vijf en vijf, even.
Wat is er?
Die vreemde masseur loopt aardig binnen.
Is al goed.
Laat hem nu maar binnenlopen. Dat krijgen we later terug.
Wat gebeurt hier?
Verdomme, je hebt je broek smerig gemaakt.
Wat wordt het, meneer?
Ik denk dat ik weer op even wed.
Niet meer inzetten. - Wat hebben we?
Twee en zes, even.
Hé, meneer.
Kan ik u overhalen voor een één tegen één, met mij?
U moet de gastheer zijn.
Zeker, dat is goed.
Gokken gaat het beste één tegen één.
Ik hou van je gedachten.
Laten we eens zien.
Ik denk, dat ik deze gelukschips neem
en ze allemaal weer op even zet.
Dan wed ik op oneven.
Als jullie zouden willen
nodig ik jullie uit, om je chips bij die van mij te zetten
en op even te wedden.
Zoals jullie kunnen zien, ik mag dan blind zijn
maar ik heb een oogje voor gokken.
Toe maar. We gokken op even.
Is dat het? Heeft iedereen ingezet?
Het is nog al een bedrag geworden.
Nu dan, baas, accepteert u al deze inzetten?
Zeker weten. U heeft ballen, meneer.
Nu, heren, om duidelijk te zijn
ik wed op oneven.
Oneven. Is dat duidelijk?
Zet jij je chip ook maar in, kleine.
Klaar? Daar gaan we.
De dobbelstenen klonken anders, deze keer.
Doe niet zo belachelijk.
Nee, echt.
Ik mag dan blind zijn, maar ben zeer gevoelig voor geluid.
Doe niet zo belachelijk. Kom op. Laat ze zien.
Wat hebben we?
We spelen met deze stenen, alstublieft.
Oneven.
Het moet oneven zijn.
Wat hebben we?
Even!
Is het echt even?
Dit is echt mijn geluksdag.
Ik geloof, dat ik het erbij laat.
Dank u, voor het oppassen op de baby, mejuffrouw.
Je bent een lieve baby. Laten we je een schone luier geven.
Excuseer me, maar waar kan ik m'n chips omwisselen?
Daar is hij!
Niemand pakt de chips en vertrekt net na een grote winst!
En niemand rommelt er met onze dobbelstenen!
Hier heen, alstublieft. Hier is het.
Hier in? Bedankt.
Excuseer me.
Daar zijn we, kleine.
Ik ben zeer vereerd.
U moet een echt groentje zijn.
Waarom bracht u een baby mee?
Eigenlijk, is de baby uw klant.
De baby?
Ik wil een keer goed slapen.
Hier zijn de luiers.
En dit hier
is wat rijstwater, in plaats van moedermelk.
Hier. Neem, alstublieft, de baby.
Wat is dit, een grapje?
U verwacht echt, dat ik de baby verzorg?
Hou hem blij...
Laat hem niet huilen, tot morgen en ik geef u een extra fooi.
Wat een geluksvogel, om met zo'n mooie jonge dame te mogen slapen.
Welterusten, kleine.
Ik geloof dit niet. U bent een rare, niet?
Maar goed. Toe maar en pak je slaap.
Dit maakt het ook makkelijker voor mij.
Veel makkelijker.
Mijn goedheid! Wat doet u?
Sorry, dat komt omdat ik niet kan zien. - U liet me schrikken.
Ja.
Ik heb dit ook nog.
U doet zo.
Als de baby huilt, rammelt u zo met dit ding
en hij zal stoppen met huilen.
Kijk eens aan.
Nu kan ik eens een keer een goede nachtrust pakken.
Ik ben een gelukkig man.
Lieve baby. Laten we nu gaan slapen.
Slaapt hij al?
U maakt hem wakker. Hij dommelt net in.
Is dat zo? Goed. Bedankt.
Ik dan ook gaan slapen.
Wat is nu het probleem?
Ik wilde zijn luier verschonen voordat ik ging slapen.
Kunt u me die tas aangeven?
Geen zorgen. Als hij z'n luier nat maakt, zorg ik er wel voor.
Ga nu slapen. - Oké. Bedankt.
Weet je zeker, dat je het aan kunt?
Natuurlijk, kan ik dat.
Dan ga ik nu slapen. Ik ben zeer vereerd.
Als hij z'n luier nat maakt
gebruik dan een van die zachten, die hier in zitten.
Dit keer ga ik echt slapen.
Nu kan ik de hele nacht slapen, zonder ergens aan te denken.
Wat een zegen!
Ik geloof u niet. Ga nu maar echt slapen.
Dat doe ik. Slapen tot morgen.
Daar ben je, schat!
Die vrouw heeft me bestolen!
Zeg het hem, schat.
Kijk, ik heb een lieve echtgenoot.
En ik heb deze lieve kleine baby.
Waarom zou ik stelen?
Masseur, ben jij haar man?
Wat is er, schat?
Ben je te bang voor die samoerai, om hem de waarheid te zeggen?
Soms ben je zo irritant!
Kijk, als je me niet geloofd, kleed me dan uit en zoek maar.
Maar ik waarschuw je. Als je niets vindt...
Wacht eens even.
Excuseer me
maar is dit de beurs, die u zoekt?
Jij slet!
Aan de kant! Ik zal haar een lesje leren!
Wacht even, meneer.
Nu u uw beurs terug heeft, kunt u het misschien laten gaan.
Nooit!
Er is geen noodzaak zo ruw te zijn.
Genoeg!
Het ding is, deze vrouw is mijn echtgenoot.
Als ik plots mijn echtgenoot verlies
ben ik niet in staat, om voor de baby te zorgen.
Alstublieft, vergeef haar.
Getrouwd zijn met een vrouw met zulke slechte gewoontes
is nog niet het einde van de problemen, voor jou.
Stap opzij en ik dood haar voor jou.
Als het zo moet zijn,
dood ons dan allemaal.
Graag.
Maar, voordat u dat doet
kan ik u dan lastigvallen voor een stukje papier?
Een stukje papier?
Waarvoor?
Alstublieft, schrijf onze postume namen op die drie stukjes papier
en breng ze naar een tempel in de buurt.
Dame, je bent een smet op je echtgenoot's naam.
Een vrouw met zo'n opmerkelijke zwaardvechter als man,
zou het goed doen, zich behoorlijk te gedragen. Begrepen?
Spring in een meer.
Bedankt. Sorry dat ik u zo lastigviel.
Wacht.
Misschien...
Misschien, wil je hier mee, iets te eten kopen.
Dat heb ik niet nodig.
Maar je hebt geen geld, toch?
Het moet moeilijk voor je zijn,
om helemaal alleen voor die baby te zorgen.
Om je terug te betalen voor dat je me redde
zal ik voor je op de baby passen?
Jij?
Kom op. Neem me met je mee.
Je bent zo'n schatje.
Neem me mee, oké?
Met alle respect, maar je bent blind. Ik kan je goed van dienst zijn.
Dank je. Het is heel lief aangeboden.
Overigens, hoeveel zou je vragen per dag?
Je hoeft me niet te betalen. Je hebt immers mijn leven gered.
Dat kan niet. Je kunt niet gratis werken.
Ik moet je iets betalen.
Ik weet het. Wat te denken van één ryo per dag?
Voor wat voor een vrouw hou je mij?
Ik ben niet zo'n geld graaiende hoer.
Dat weet ik maar al te goed.
Maar in plaats van geld aannemen, zou je beslissen om mijn beurs te pakken.
Dat zou vervelend voor me zijn
Dat zou ik niet doen.
Dus wordt het één ryo, dan?
Oké. - Dan is het één ryo.
Hoor je dat, kleine? We hebben een oppas voor één ryo.
Zeer vereerd, mejuffrouw. - Hierheen, meneer.
Pelgrimstocht van de blinden.
Hallo daar.
Ik wil jullie nogmaals bedanken voor jullie hulp, gisteren.
Gisteren!
Wat doe je daar, buiten?
Heb je een kleine bij je? Tjongejonge. En je vrouw ook?
Het klinkt, alsof je een leuk familietripje hebt.
Gaan jullie weer op pad?
Ja.
We moeten weer gaan.
Misschien ontmoeten we elkaar nog eens.
Dat zou leuk zijn. Tot ziens.
Ga in goede gezondheid. - Hou je haaks.
Hier heen, alstublieft.
NACHTEGAAL FLUITJES
Luister eens, kleine jongen. Het is een nachtegaal.
Wat is het probleem? Ik onderhoud me met deze hand.
Daarom sloeg ik die ook.
Ik dacht, dat je wel een opfrisser kon gebruiken.
Hoe ik me onderhoud, gaat jou niets aan.
Overigens, ik dacht alleen maar aan de baby.
Ik heb het fluitje alleen geleend, om hem blij te maken.
En daar ga je de fout in.
De jongen wordt niet blijer
wanneer jij iets hebt geleend zonder te vragen.
Het is maar een fluitje, in godsnaam.
Weet je, tot nu heb ik mijn mond gehouden
maar je hebt op alles wat ik doe iets aan te merken, of niet?
Ik was z'n luiers en jij wast ze nog een keer.
Eerst voed ik hem niet goed, dan hou ik hem niet goed vast.
Je begrijpt het niet.
Omdat je niet weet hoe je luiers moet wassen of hem vasthouden
help ik je dat leren.
Ja.
Ik begrijp het nu.
Als je me alleen maar voor de gek probeert te houden, vind ik het goed.
Ik stop er nu meteen mee.
Zoek maar een betere oppas.
Is dat juist? Stop je er mee?
Mooi. Toe maar en stop er maar mee.
Het spaart mij uit, wat ik je wou gaan betalen.
Je bent walgelijk.
Kijk eens. Hier is je speeltje.
Hij moet plassen.
Zorg er zelf voor.
Hij zegt, dat hij moet plassen.
Hij wil dat jij het doet.
Regent het?
Verdomme!
Kom naar beneden, trut!
Het spijt me zeer.
U heeft te maken met sumo worstelaars van de Ekoin Tempel.
Er is geen excuus, om uw baby op onze hoofden te laten plassen.
Wat moeten we doen?
Ik zorg hier wel voor. Jij blijft hier.
Alstublieft, wacht even.
Waar is je vrouw?
We kunnen dit niet regelen zonder je vrouw.
De fout van een vrouw is ook die van de man, dus...
Ik zeg je, haal je vrouw naar beneden!
Alsjeblieft, heb medelijden met een blinde man
en sta toe het goed te maken met een massage.
Massage? Tegen de tijd, dat we klaar zijn met jou te masseren,
vliegen de vonken uit de gaten, die voor ogen moeten doorgaan.
Jullie kerels zijn echt sterk.
Willen jullie nog meer?
Excuses voor het onderbreken
maar deze man behoort ons toe.
We vragen jullie, om hem aan ons over te dragen.
Ik wou zelf z'n nek omdraaien, maar goed.
Hij is helemaal van jullie.
Ichi.
Doe je gebed.
Meester Ichi.
Meester Ichi!
Wat houdt haar zolang op? Hoe ver moest ze gaan?
Wat kan ze aan het doen zijn?
Ze neemt haar tijd wel.
Nog eventjes, kleine. Je krijgt zo je melk.
Ik zal je wat zeggen.
Je kunt aan mij zuigen, tot het echte spul komt.
Kijk eens.
We zijn er. Ik heb je melk.
Hij slaapt.
Hij is zo lief.
Ik heb me bedacht.
Ik steel nooit geen beurzen meer.
Ik meen het echt, Meester Ichi.
Hem zo vredig te zien slapen beschaamt me.
Dat is goed.
Ik ben blij, dat te horen.
Alsjeblieft, vergeef me, voor wat ik vanochtend zei.
Zo, ik heb het gezegd.
Ik voel me veel beter.
Meester Ichi,
ik wil, dat je deze hand heel hard slaat.
Oké.
Zal ik dan?
Heel hard.
DORP MIYAGI
Nou, hier zijn we in Miyagi.
We moeten de jongen vaarwel zeggen.
Ja, we hebben het eindelijk gehaald.
Dat haalt een hele druk van m'n schouders.
Als ik de baby eenmaal overgedragen heb aan z'n vader
ben ik helemaal klaar met hem.
Sinds de jongen's moeder in mijn plaats vermoord werd
voelde ik, dat ik het verplicht aan hem was, hem thuis te brengen.
Maar ik heb het gehad, met op een baby passen.
Niets heeft meer aandacht nodig, dan een baby.
Iedere keer, als je je omdraait, schreeuwt hij om iets.
Je steekt je hand in de luier, om hem te controleren,
en dan blijkt die kletsnat te zijn.
Zeg, dat herinnert me ergens aan.
Ik wou een nieuwe kimono kopen voor de jongen.
Hij is niet gepast gekleed, wel?
Hier is wat geld. Koop hem iets beters.
Één ryo. Spendeer het allemaal maar.
Koop hem iets moois.
Kunnen we niet tot morgen wachten, voordat we de baby overdragen?
Nog één dagje? - Waar heb je het over?
Ik heb je gezegd, ik hou niet van baby's.
Ik heb alleen voor hem gezorgd, omdat ik me verantwoordelijk voelde.
Ik wil hem uit m'n handen, hoe eerder hoe beter.
We dragen hem vandaag aan z'n vader over.
Dus, neem dit en koop hem wat nieuwe kleren.
Dat wil ik niet. - Geen tegenspraak. Schiet op en ga.
Vlug nu een beetje.
Ik wil dat niet. - Vlug en maak dat je hier wegkomt.
Alsjeblieft, nog één dag.
Ik zei, schiet op en ga.
Ga!
Sorry, zoon.
Alle dingen, die ik net zei, waren allemaal leugens.
De waarheid is, dat ik je eigenlijk niet kwijt wil.
Nooit.
Maar ik moet je naar je vader brengen.
Ik ben zeker, dat hij zelfs beter voor je zorgt, dan ik.
Je moet een goeie jongen worden, hoor je dat?
Wordt een goeie jongen.
Door mijn ogen...
ben ik niet in staat, je gezicht te herinneren.
Dus, je moet die van mij maar herinneren.
Dit is...
Dit is mijn neus.
Dit is...
is mijn mond.
En dit zijn...
Dit zijn...
Die heb ik niet.
Heb je het allemaal? Goed.
Oké, dan.
Tijd voor een tukje.
Na je tukje, is het tijd om gedag te zeggen.
♪ Op de heuvel boven je, ♪
♪ loopt een kreupele voorbij. ♪
♪ Zijn hoed komt in zicht ♪
♪ en is dan weer uit zicht. ♪
♪ Wat is er aan de hand, jonge? ♪
♪ Waarom huil je zo? ♪
Ik heb de kimono.
Nu al? Dat is heel snel.
Jij was degene, die me zei, dat ik me moest haasten.
Hier, kijk eens.
Het is een hele mooie. Goed genoeg voor de erfgenaam van een landgoed.
Je hebt gelijk. Ik kan trots zijn, om hem zo naar z'n vader te brengen.
Doe hem aan.
Doe het hem aan.
Kijk jou eens!
Helemaal uitgedost in je mooie nieuwe kleren.
Wat doe je?
Waarom doe je, je reiskleren aan?
Blijven we vannacht niet in Miyagi?
Ik moet je danken voor al je hulp.
Hier.
Dit is je geld.
En dit is iets extra's.
Ik wil geen geld.
Het is een blijk van mijn waardering.
Ik wil dat je het aanneemt.
Meester Ichi.
Jij moet beter weten, dan iemand anders,
wat ik nu doormaak.
Zorg goed voor jezelf.
Misschien ontmoeten we elkaar ooit weer.
Kom hier, zoon. - Nee!
Doe niet zo.
Ik heb je ingehuurd om tot hier met mij te gaan.
Meester Ichi!
Je bent zo harteloos.
Hoe kun je zo kil zijn, terwijl je weet, wat ik voor je voel?
Je begrijpt het niet.
Het is niet goed voor ons, om langer bij elkaar te blijven.
Waarom niet?
Ik ben blind en een zwerver.
Ik beloof je, dat ik je niet tot last ben.
Ik kan in m'n eigen onderhoud voorzien.
Wacht even.
Ik dacht, dat je op het recht pad was?
Als je geen rechtmatig leven leidt, ben je een schande voor dit kind.
Jij en ik
koesteren onze herinneringen aan dit kind, ons hele leven,
maar het is beter, dat we elk onze eigen weg gaan.
Hou je haaks.
Hallo.
Excuseer me.
Is dit het verblijf van meester Unosuke?
Wat is er? Wat wil je?
Hé, waar denk je, dat je naar toe gaat?
Ik wil meester Unosuke graag zien.
Wat moet je hier?
Het is wat ingewikkeld
en ik moet met hem spreken.
Ik zorg voor al de Baas z'n zaken, dus kun je mij zeggen, wat er is.
Je noemde hem zojuist “de baas”.
Ja? En?
Hé, Hyaku. - Ja.
Ik ga er even uit.
Alstublieft, voorzichtig, meneer.
Excuseer me, bent u meester Unosuke?
Wie ben jij?
U bent de Meester Unosuke, die ooit coconhandelaar was?
Ja, ik was ooit een coconhandelaar.
Dat was u dus. Geweldig.
Eigenlijk, ben ik hier om uw vrouw, Otoyo.
Om Otoyo?
Uw vrouw werkte in een herberg in Nirazakizai
om geld af te betalen, dat u leende.
Waar heb je dat gehoord?
Misschien kunt u even gaan zitten.
Ik heb iets, wat ik u moet laten zien.
Het duurt niet lang.
Hier zijn ze.
Dit zijn uw vrouw's reisdocumenten.
En dit is een schuldbekentenis, die u schreef.
Uw vrouw werkte, om de schuld terug te betalen.
Ze was net klaar met aflossen
en was met haar terugreis begonnen,
toen ze, door een ongelukkige vergissing, werd vermoord.
Toen ze stierf, lag dit kind in haar armen
en ze probeerde hem wanhopig te beschermen.
Meester Unosuke, dit is uw zoon.
Belachelijk.
Ik zit hier rustig te luisteren en jij kraamt alleen onzin uit.
Ik ken geen vrouw genaamd Otoyo.
Ik ben nooit getrouwd geweest.
Op geen enkele wijze kan dit mijn kind zijn.
Ik begrijp het.
Een of andere dorpshoer heeft je gevraagd, om dit verhaal te vertellen
en mij op te zadelen met het kind. Is dat het?
Helemaal niet, meneer. Wat een vreselijk iets om te zeggen.
Hyaku, gooi die man eruit.
Ga staan!
Alstublieft, wees niet zo ruw met een arme blinde man.
Ik heb nog één minuutje nodig.
Ik heb nog iets, om hem te geven.
Ik heb dit voor u meegebracht.
Het is een lok van het haar van uw vrouw.
Kijk naar deze baby.
Wat denken jullie, allemaal?
Lijkt deze baby niet heel veel op meester Unosuke?
Blinde dwaas!
Het lijkt, dat je zowel een probleem met je oren, als met je ogen hebt.
Ik heb je gezegd, dat ik nooit een vrouw of kind heb gehad.
Mijn huwelijk is aanstaande
en m'n toekomstige bruid is de dochter van een grote Baas, van hier.
Begrepen?
Ik denk het wel, ja.
Ik zou deze jongen nooit over kunnen dragen aan een man, zoals u.
Ik draag hem niet over.
Ik voed hem zelf wel op.
Ik voed hem op, als een fijne jonge man, om wille van Otoyo.
Ik neem aan, dat u daar niets tegen heeft?
Je bent echt een hele rare, blinde man.
Het kind is van jou. Doe met hem, wat je wilt.
Ga nu weg, hier!
We gaan, zoon.
Strooi wat zout rond.
Meester Ichi.
Oko? - Waarom heb je de baby nog?
Heb je de man, Unosuke, niet gevonden?
Hij is geen man. Hij is een beest.
Nee, hij is erger dan een beest.
Toen de smeerlap zijn vrouw achterliet, als onderpand voor de lening
was dat eigenlijk zijn manier, om van haar af te komen.
Arme vrouw.
Maar dat is goed, denk je niet?
Nu kunnen jij en ik de jongen opvoeden.
We kunnen hem zien, als een gift uit de Hemel.
Je hebt gedronken, of niet?
Ja, ik heb gedronken.
Ik was zo eenzaam, ik kon er niet tegen. Dus, heb ik iets gedronken.
Maar ik meen het echt, over het opvoeden van de jongen.
Meen je dat?
Loop dan niet langer achter me aan.
Oké.
Maar, meester Ichi
wat ga je nu doen?
Het eerste wat ik moet doen
is deze lok van z'n moeders haar, naar de lokale tempel brengen.
Ik had geen idee, dat hij degene was, die Zatoichi heette.
Is hij echt zo goed met het zwaard?
Ja. Ik weet hoe geducht hij is, maar ik ken ook zijn zwakte.
Dit keer gaat hij neer in de strijd.
Omwille van mijn gevallen kameraden, kan ik hem niet rond laten lopen.
Bovendien, heb ik mijn trots.
Als je me helpt hem te pakken, zal je naam in het rond gaan
en zul je weldra de machtigste Baas, in de omgeving zijn.
Wat zeg je er van?
Dat klinkt inderdaad goed, maar wat is je strategie?
De zwakte van een blinde man zit in z'n oren.
Verwar zijn gehoor en hij is van ons.
VOOR DE RUST VAN OTOYO'S ZIEL
Maak je geen zorgen om het verspillen. Laat mij hem voeden.
Je hebt het voor elkaar gekregen, zo'n kleine baby, hier helemaal te brengen.
Je hebt een goede daad gedaan.
Hier, zoon. De monnik gaat je voeden.
Dank je zeer.
Je bent verzot op deze baby, of niet?
Nou, sinds ik dit kind heb
voelde ik me gelukkiger, dan ooit te voren.
Ik doe echt alles voor dit kind, monnik.
Ja, daar ben ik zeker van.
Laat me voorstellen, dat ik het kind neem.
Laat het kind hier bij mij.
Je maakt een grapje, monnik.
Ik heb al beslist, dat ik dit kind zelf opvoed, hoe dan ook.
Ik wou, dat je niet zo zat te dollen.
Weet je echt zeker, dat je dat kunt?
Denk jij van niet? - Dat klopt.
Je bent blind en ongetrouwd.
Bovendien, ben je een yakuza en een zwerver.
Je reist van hot naar her.
Je leeft gevaarlijk in het schijnsel van een onbemanteld zwaard.
Om met zo'n man te leven,
hoelang denk je, dat dit kind zou overleven?
Stel je voor dat ie dat deed.
Wil je, dat hij opgroeit, als een yakuza en zwerver, zoals jijzelf?
Je denkt misschien, dat ik hard ben, maar het is het beste voor het kind.
Als je echt van hem houdt, laat hem dan bij mij.
Monnik! U moet komen!
Een van Baas Unosuke's mannen kwam vragen om Zatoichi.
Ze wachten achter het kerkhof en als hij niet komt
steken ze de tempel in brand.
Oké. Ik ben er met een minuut.
Ik verstop je. Kom met me mee.
Monnik.
Geef je me het kind?
Alsjeblieft, leer hem lezen en schrijven
en breng hem groot, als een goed man.
Wacht. Waar ga je naar toe?
Unosuke is de vader van die baby.
We zullen dit op de een of andere manier op lossen.
Nog één ander ding.
Tot ziens.
Meester Unosuke.
Ik had al een gevoel, dat je niet alleen was.
Ichi. Zoals we afgesproken hebben, ben ik hier, om je hoofd te nemen.
Kijk, Unosuke.
Ik vraag het je nog één keer.
Ben je zeker, dat het kind niet van jou is?
Ga terug! Doe weg!
Ik geef toe, dat ik loog.
Je hebt gelijk. Het kind is van mij.
Otoyo was mijn vrouw.
Ik wist van de jongen, uit een brief, die Otoyo me stuurde.
Ik zal je niet meer met hem lastigvallen.
Ik neem hem terug en voed hem op tot een man.
Ik zweer, dat ik dat doe.
Dus alsjeblieft, vermoord me niet. Ik smeek je.
Echt, ik zweer het, meester Ichi.
Ik smeek je.
♪ Wat is er aan de hand, kind? ♪
♪ Waarom huil je zo? ♪
♪ Heeft moeder's borst geen melk meer? ♪
♪ Of is ze heen gegaan? ♪
Pelgrimstocht van de blinden.
Vertaling en synchronisatie Vidioot 2000
HET EINDE